Παραμυθένια υφασμάτινα πλάσματα από το "Μαγικό ραβδί"

Η Paulina δεν είναι συγγραφέας. Για την ακρίβεια είναι μία καλλιτέχνης που δουλεύει με το ύφασμα και διατηρεί το ηλεκτρονικό κατάστημα Wandmade, ή αλλιώς μαγικό ραβδί. Ωστόσο, έχει βρει ένα μοναδικό τρόπο να δημιουργεί φανταστικούς χαρακτήρες και ας μην ασχολείται με τη λογοτεχνία: Απλά τους ράβει. Η βασική πηγή έμπνευσής της είναι τα παραμύθια, όπως ο Χάνσελ και η Γκρέτελ και η κοκκινοσκουφίτσα. Περαιτέρω, αγαπά τις ιστορίες με μάγισσες και μάγους και δεν αποκλείεται στο κοντινό μέλλον να γίνει και αυτή μία μάγισσα. 
Φανταστικό πλάσμα από το Wandmade.

Ας τη γνωρίσουμε από κοντά και ας μάθουμε περισσότερα για τα παράξενα, ανθρωπόμορφα πλάσματα, στα οποία δίνει ζωή με τη ραπτομηχανή της. 

T.A: Μπορείς να μας πεις πως ξεκίνησες να δουλεύεις με τη χειροτεχνία και το ύφασμα; Τί σου τράβηξε το ενδιαφέρον; 
Paulina: Κατάγομαι από την Κρακοβία, μια όμορφη, παλιά πόλη με μακρά παράδοση στις τέχνες. Και οι δύο μου γονείς ήταν ζωγράφοι και έτσι μεγάλωσα μέσα σ΄ένα δημιουργικό περιβάλλον. Δυστυχώς, είδα και πόσο δύσκολο είναι να ζει κανείς από την τέχνη του. Για αυτόν το λόγο, διάλεξα μια εντελώς διαφορετική επαγγελματική πορεία, αλλά όλη μου τη ζωή ένιωθα έλξη για τις τέχνες. 

Δύο χρόνια πριν, έψαχνα κάποιο δώρο για το νεογέννητο ανιψιό μου και δεν μπορούσα να βρω τίποτα που να με ικανοποιεί. Τότε, αποφάσισα να προσπαθήσω να φτιάξω κάτι μόνη μου. Είχα ραπτομηχανή, μερικά υφάσματα και έτσι ξεκίνησαν όλα.  




Πλάσματα από ύφασμα που απολαμβάνουν την υπέροχη θέα και τον ήλιο.
T.A: Πες μας την ιστορία των πλασμάτων που δημιουργείς?
Paulina: Πάντα μου άρεσε να διαβάζω βιβλία και για την ακρίβεια πάντα ήθελα να γίνω συγγραφέας. Το καλύτερο που μπορούσα να φανταστώ είναι να δημιουργώ μαγικούς κόσμους, γεμάτους με φανταστικά πλάσματα. Τα αγαπημένα μου βιβλία είναι τα αγγλικά παιδικά βιβλία. Ο Πετρής το λαγουδάκι είναι ένας χαρακτήρας που έχει δημιουργηθεί από την συγγραφέα Πότερ Μπέατριξ. Αλλά βιβλία είναι ο άνεμος στις ιτιές του Κέννεθ Γκρέιαμ και φυσικά η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Όλες αυτές οι ιστορίες είναι γεμάτες με ανθρωπόμορφα ζώα, που φοράνε ανθρώπινα ρούχα και μιλάνε με ανθρώπινη λαλιά. 
Προσπαθώ να ράψω χαρακτήρες που έχουν τη δική τους ιστορία και να τους κάνω μοναδικούς από την αρχή μέχρι το τέλος. Δε χρησιμοποιώ έτοιμα patterns και για αυτό το λόγο κάθε κούκλα είναι διαφορετική. Μάλιστα, δεν γνωρίζω από την αρχή το τελικό αποτέλεσμα. 

Η Βενεδικτίνη, ο Χάρης και ο Αρθούρος. 
T.A: Πώς θα περιέγραφες την προσωπική σου δημιουργική διαδικασία; 
Paulina: Χρησιμοποιώ μια μέθοδο που μοιάζει με το πάτσγουορκ. Καταρχάς, προσπαθώ να φτιάξω κάτι που θα ήθελα εγώ η ίδια να έχω και για αυτό ίσως οι κούκλες μου είναι περισσότερο κατάλληλες για ενήλικες που δεν έχουν χάσει την παιδικότητα τους παρά για μικρά παιδιά. Οι κούκλες μου μπορούν να φέρουν μια νύξη παραμυθιού σε κάθε σπίτι. Όταν η κούκλα είναι έτοιμη, ψάχνω να βρω ένα όνομα και να γράψω μια μικρή ιστορία- Πώς είναι σαν χαρακτήρας και ποια είναι τα χόμπι της. Κάθε κούκλα έχει ταμπέλα από την εταιρεία μου και συνοδεύεται με το όνομα της και την ιστορία της. Στο τελικό στάδιο, τις τοποθετώ σε ένα όμορφο κουτί. γενικά χρησιμοποιώ υλικά και υφάσματα φιλικά στο περιβάλλον. 

Η Έμιλι και ο Πετρής. 

T.d.A: Τι υλικά χρησιμοποιείς?
Paulina: Καταρχάς, χρησιμοποιώ υφάσματα που η μαμά μου αγοράζει από καταστήματα με μεταχειρισμένα είδη και από παζάρια. Πιστεύω ότι αυτά τα υφάσματα είναι περισσότερο κατάλληλα καθώς έχουν ήδη τη δική τους ιστορία. Στη συνέχεια αποφασίζω ποιο θα είναι το βασικό χρώμα και μετά αναζητώ υφάσματα που ταιριάζουν με αυτό. Χρησιμοποιώ βαμβακερά υφάσματα, ψεύτικές γούνες, δερματίνη, βελούδο, κοτλέ και μαλλί. Για ματάκια χρησιμοποιώ vintage κουμπιά. 
Μου αρέσει να ράβω αρκουδάκια, γάτες και λαγούς, αλλά έχω και μερικές αλεπούδες στη συλλογήςμου. 
Φίλοι..... 

T.d.A: Πες μας για το σκεπτικό της ενδιαφέρουσας  φωτογράφισης που κάνεις;
Paulina: Ζω στην Ισλανδία. Η χώρα αυτή είναι πανέμορφη με υπέροχη, άγρια φύση. Άλλωστε, τα βιβλία και η φύση αποτελούν τις βασικές πηγές έμπνευσης που προσπαθώ να συνδυάσω. Κάπως έτσι μου ήρθε και η ιδέα να φωτογραφίζω τις κούκλες μου μπροστά από υπέροχα τοπία της Ισλανδίας. Νομίζω, ότι όταν οι κούκλες κάθονται στα βρύα και στη λάβα μοιάζουν με μικρούς, παραμυθένιους ταξιδιώτες. 

Περισσότερες πληροφορίες για τη δημιουργό: Ιστοσελίδα / Κατάστημα / Facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου